Computer scenarios show that climate change can be stopped

While the world’s leading scientists on climate change published a report full of warnings this week, they continued to insist that the world still has a chance to prevent the worst consequences of climate change.

“It is still possible to prevent most of the terrible impacts, but it really requires an unprecedented transformation,” said Ko Barrett, vice president of the Intergovernmental Panel on Climate Change. “I think the idea that there is still a way forward serves as a point that should give us hope.”
This promising path, on which dangerous changes in the climate world finally stop, is the product of huge computer simulations of the world economy. These are called integrated valuation models. There are several major versions of these computer estimates: four developed in Europe, one in Japan, and one in the United States.

“What we’re mostly doing is trying to explore what it takes to meet the goals of Paris.” says Detlef van Vuuren, from the Dutch Environmental Impact Assessment Agency, which developed one of the computer models.
How to reduce greenhouse gas emissions to zero in the next 40 years?

World leaders agreed in Paris to limit global warming to less than 2 degrees Celsius. The planet is already warming by about 1 degree Celsius, compared to pre-industrial levels.
Achieving this goal means reducing greenhouse gas emissions to zero within about 40 years. That would require profound changes.

That’s why some scientists have turned to their computer models for help. “How is it possible to go to zero show?” He answers. “It’s about transport, housing and electricity.
The models then try to meet that requirement in the most cost-effective way, as long as it is technologically feasible and does not match boundaries such as land supply or other resources.

The good news is that the models have found a way to achieve this goal, at least in scenarios in which world governments have been inclined to cooperate in fulfilling their obligations in Paris. In fact, according to Keivan Riahi, at the International Institute for Applied Systems in Austria, they found numerous paths to zero carbon.

Some models show people reacting to higher energy prices or government regulations by changing their lifestyle. They move into homes that save more energy and give up cars in favor of a new and better type of public transportation. In addition to traditional bus lines, autonomous vehicles like Uber – achieve the same effect, bringing people where they need them.

Scientist Riahi loves this version. “I am convinced that a fundamental restructuring on the demand side would also lead to a better quality of life,” he says.

Other scenarios show that people still consume a lot of energy, which in turn requires a huge increase in clean electricity production. This means 10 or 20 times more land covered by solar and wind power plants, compared to the current one, as well as more power plants in which wood or other biofuels are burned, equipped with equipment for capturing and storing carbon dioxide released by the wind.

Despite all their shortcomings, these models remain the main way in which scientists and policy makers find options for the future. They quantify trade-offs and consequences that may not be clearly visible. For example, if countries want to use wood or other natural materials as fuel, that means less land for growing food or natural forests. The models also clearly show that international cooperation is essential, with rich countries helping poorer countries reduce emissions.

The results of computer modeling are like maps that may now seem vague, but provide road maps that can help the world avoid a climate catastrophe.

The Environment-hub electronic platform is supported by HumanRightivism, managed by the CDF Community Development Fund, with the support of SIDA.

Računarski scenariji pokazuju da se klimatske promene mogu zaustaviti

Dok su vodeći svetski naučnici o klimatskim promenama ove nedelje objavili izveštaj pun upozorenja, oni su nastavili da insistiraju na tome da svet još uvek ima priliku da spreči najgore posledice klimatskih promena.

“Još uvek je moguće sprečiti većinu užasnih uticaja, ali to zaista zahteva transformaciju bez presedana”, rekao je Ko Barrett, zamenik predsednika Međuvladinog panela za klimatske promene. “Mislim da ideja da još uvek postoji put napred, služi kao tačka koja bi trebalo da nam ulije nadu.”
Ovaj obećavajući put, na kome opasne promene u klimatskom svetu konačno prestaju, proizvod je ogromnih kompjuterskih simulacija svetske ekonomije. Zovu se integrisani modeli vrednovanja. Postoji nekoliko glavnih verzija ovih računarskih procena: četiri razvijene u Evropi, jedna u Japanu i jedna u Sjedinjenim Državama.

“Ono što uglavnom radimo je pokušaj da istražimo šta je potrebno za ispunjenje ciljeva Pariza.” kaže Detlef van Vuuren, iz holandske Agencije za procenu uticaja na životnu sredinu, koja je razvila jedan od računarskih modela.
Kako smanjiti emisiju gasova sa efektom staklene bašte na nulu u narednih 40 godina?

Svetski lideri složili su se u Parizu da ograniče globalno zagrevanje na manje od 2 stepena Celzijusa. Planeta se već zagreva za oko 1 stepen Celzijusa, u poređenju sa predindustrijskim nivoima.
Postizanje ovog cilja znači smanjenje emisije gasova staklene bašte na nulu u roku od oko 40 godina. To bi zahtevalo duboke promene.

Zbog toga su se neki naučnici obratili za pomoć svojim modelima računara. “Kako je moguće ići na nultu emisiju?” On odgovara. „Reč je o transportu, stanovanju i električnoj energiji.
Modeli zatim pokušavaju da ispune taj zahtev na najisplativiji način, sve dok je to tehnološki izvodljivo i ne podudara se sa granicama kao što su snabdevanje zemljištem ili drugi resursi.

Dobra vest je da su modeli pronašli način da postignu ovaj cilj, barem u scenarijima u kojima su svetske vlade bile sklone saradnji u ispunjavanju svojih obaveza u Parizu. U stvari, prema Keivan Riahi, na Međunarodnom institutu za primenjene sisteme u Austriji, pronašli su brojne puteve do nultog ugljenika.

Neki modeli prikazuju ljude kada reagiraju na veće cijene energije ili vladine propise promjenom načina života. Useljavaju se u domove koji štede više energije i odriču se automobila u korist nove i bolje vrste javnog prevoza. Pored tradicionalnih autobuskih linija, autonomna vozila poput Ubera – postižu isti efekat, dovodeći ljude tamo gde im je potrebno.

Naučnik Riahi voli ovu verziju. “Uveren sam da bi fundamentalno restrukturiranje na strani potražnje takođe dovelo do boljeg kvaliteta života”, kaže on.

Drugi scenariji pokazuju da ljudi i dalje troše mnogo energije, što zauzvrat zahtijeva ogromno povećanje proizvodnje čiste električne energije. To znači 10 ili 20 puta više zemljišta pokrivenog solarnim i vetroelektranama, u poređenju sa sadašnjim, kao i više elektrana u kojima se sagoreva drvo ili druga biogoriva, opremljene opremom za hvatanje i skladištenje ugljen -dioksida koji se oslobađa pri vetru.

Uprkos svim svojim nedostacima, ovi modeli ostaju glavni način na koji naučnici i kreatori politike pronalaze opcije za budućnost. Oni kvantifikuju kompromise i posledice koje možda nisu jasno vidljive. Na primer, ako zemlje žele da koriste drvo ili druge prirodne materijale kao gorivo, to znači manje zemlje za uzgoj hrane ili prirodne šume. Modeli takođe jasno pokazuju da je međunarodna saradnja od suštinskog značaja, pri čemu bogate zemlje pomažu siromašnijim zemljama da smanje emisije.

Rezultati kompjuterskog modelovanja su poput mapa koje sada mogu izgledati nejasne, ali omogućavaju mape puta koje mogu pomoći svetu da izbegne klimatsku katastrofu.

Elektronsku platformu Environment-hub podržava HumanRightivism, kojom upravlja CDF Fond za razvoj zajednice, uz podršku SIDA-e.

Skenarët kompjuterikë tregojnë që ndryshimet klimatike mund të ndalen

Përderisa shkencëtarët kryesorë botërorë të ndryshimeve klimatike lëshuan një raport plot paralajmërime këtë javë, ata vazhduan të këmbëngulnin se bota ka ende një shans për ti shmangur efektet më të këqija të ndryshimeve klimatike.

Është ende e mundur të parandalohen shumica e ndikimeve të tmerrshme, por me të vërtetë kërkon ndryshim transformues të paparë,” tha Ko Barrett, nënkryetar i Panelit Ndërqeveritar për Ndryshimet Klimatike. “Ideja se ende ka një rrugë përpara, mendoj, që shërben si një pikë që duhet të na japë pak shpresë.”
Kjo rrugë shpresëdhënëse, në të cilën ndryshimet e rrezikshme në botën klimatike përfundimisht ndalojnë, është produkt i dalë nga simulimet gjigande kompjuterike të ekonomisë botërore. Ato quhen modele të vlerësimit të integruar. Ekzistojnë disa versione kryesore të këtyre vlerësimeve kompjuterike: katër të zhvilluara në Evropë, një në Japoni dhe një në SHBA.

“Ajo që ne kryesisht po bëjmë, është të përpiqemi të eksplorojmë atë që nevojitet për të përmbushur qëllimet e Parisit.” thotë Detlef van Vuuren, në Agjencinë Holandeze të Vlerësimit të Mjedisit, e cila zhvilloi një nga modelet komjuterike.
Si të ulen në zero emetimet e gazrave serrë në 40 vitet e ardhshme?

Udhëheqësit botërorë ranë dakord në Paris për të kufizuar ngrohjen globale në më pak se 2 gradë Celsius. Planeti tashmë është ngrohur rreth 1 gradë Celsius, në krahasim me nivelet paraindustriale.
Përmbushja e këtij qëllimi do të thotë uljen e emetimeve të gazrave serrë në zero brenda rreth 40 vjetësh. Do të kërkonte ndryshime të thella.

Kjo është arsyeja pse disa shkencëtarë iu drejtuan modeleve të tyre të kompjuterit për ndihmë. “Si është e mundur të shkosh në zero emetime?” ai përgjigjet. “Kjo ka të bëjë me transportin, strehimin dhe energjinë elektrike.”
Modelet pastaj përpiqen ta plotësojnë atë kërkesë në mënyrën më kosto-efektive, për sa kohë që është teknologjikisht e realizueshme dhe nuk përputhet me kufijtë si furnizimi me tokë ose burime të tjera.

Lajm i mirë është se modelet gjetën një mënyrë për të arritur këtë objektiv, të paktën në skenarët ku qeveritë botërore ishin të prirura për të bashkëpunuar në përmbushjen e angazhimeve të tyre në Paris. Në fakt, sipas Keywan Riahi, në Institutin Ndërkombëtar për Sistemet e Aplikuara, në Austri, ata gjetën shtigje të shumta drejt karbonit zero.

Disa modele tregojnë njerëzit kur reagojnë ndaj çmimeve më të larta të energjisë ose rregulloreve të qeverisë duke ndryshuar stilin e tyre të jetesës. Ata lëvizin në shtëpi që kursejnë më shumë energji dhe heqin dorë nga makinat e tyre në favor të një lloji të ri dhe më të mirë të transportit publik. Përveç linjave tradicionale të autobusëve, automjetet autonome  si Uber – e arrijnë të njrjtin efekt, duke i çuar njerëzit atje ku duhet të shkojnë.

Shkencëtari Riahi e pëlqen këtë version duke thënë. “Unë jam i bindur se një ristrukturim themelor nga ana e kërkesës gjithashtu do të çonte në një cilësi më të mirë të jetës,” thotë ai.

Skenarë të tjerë tregojnë se njerëzit ende përdorin shumë energji, e cila nga ana tjetër kërkon një nxitje të madhe në prodhimin e energjisë elektrike të pastër. Do të thotë 10 ose 20 herë më shumë tokë të mbuluar me ferma solare dhe me erë, krahasuar me tani, si dhe më shumë termocentrale ku digjen dru ose biokarburantë të tjerë, të pajisur me pajisje për të kapur dhe ruajtur dioksidin e karbonit që lëshohet në erë.

Me gjithë të metat e tyre, megjithatë, këto modele mbeten mënyra kryesore në të cilën shkencëtarët dhe politikëbërësit gjejnë opsionet për të ardhmen. Ato kuantifikojnë kompromiset dhe pasojat që mund të mos jenë qartë të dukshme. Për shembull, nëse vendet duan ti përdorin pemët ose lëndët tjera natyrore si lëndë djegëse, kjo do të thotë më pak tokë për kultivimin e ushqimit ose për pyjet natyrore. Gjithashtu, modelet e bëjnë të qartë se bashkëpunimi ndërkombëtar është thelbësor, me vendet e pasura që ndihmojnë vendet më të varfra për ti ulur emetimet e tyre.

Rezultatet e modelimit kompjuterik janë si harta që tani mund të duken të paqarta, por që mundësojnë trasimin e rrugës që mund ta ndihmojnë botën që ta shmangë katastrofën klimatike.

Platforma elektronike Environment-hub mbështetet nga HumanRightivism, menaxhuar nga CDF Community Development Fund, mbështetur nga SIDA.